SONSUZ

 

Ne kadarsak o kadarını alıyoruz .. kim ne kadar farkındaysa o kadar veriyor hayat. Vardığımız şeyler fark mı yoksa geç kalınmış nefesler mi bilmiyorum. Hepimizin hayatları bileşke fonksiyondan ibaret. Her nefes her nefese ve bir sonrakine bağlı. İlerleyebildiğimiz kadar varız nefes aldığımız kadar değil. Yaşamayı, yaşamak sananlar var. Herkesin görmesini ve anlamasını isterdim. Nefes almak, tırnaklarının uzamasını hissetmek, kaşınmak, boşaltım yapmak, duymak ve kaslarını kontrol etmek. Keşke tüm sırlar bunlarda saklı olsaydı, Yaşamak bu kadarla haddini bilseydi.  Canlısın sen, daha önce gördün mü bu kadar dirisini, kanın bile sıcak.

 

Hayvanların en garibiyiz ve garibiz, yalnızız çünkü bizle bizden başka konuşan yok, ki hoş bizde bizle anlaşmıyoruz. Bulduğumuz ve bunu sandığımız en yakın nefesi, nefesimiz ediyoruz. Üzgünüm nefesin bu kadar basit değil. Hoş geldin yeniden. Gülümse lütfen.. En son dudaklarının kasları ne zaman çalıştı ? En son kimi öptün zevkle ve aşkla. Sorsana nerde. Bilmiyorsun, bilmek de istemiyorsun bu kadar işte. Hadi devam et, biraz daha düşünebilirsin, sen farklısın ya. 

 

İşaret tam da damarlarında, farkında orda ona varamayışında, Aşıklar gibi. Bulduğunda anlamazsın, hissetmezsin, sigaranı yakarsın ve ciğerlerin dolar, hadi zehirleme kendini şimdi. Bir anlasan nefes alıcaksın gerçek doğumuna gidiceksin. Sanıyor musun annen sana etini ve kanını verdikten sonra doğdun. Kendini doğurmadan yaşayamazsın. Bunu da anlarsın birazdan. Farkında olmadığın sürece sabit fonksiyonsun..Unuttun dimi parçalı fonksiyonun içine bakmayı.

                             -ALAZ