BİL

 

 Yeniden...Nefes diyorum kaç zamandır ya anladın ya anlatamadım. Kaç odası var nefesinin, kaç kere aşık ettin odalarını, kaç kere nefret ettin, kaç kere bildin ya da öğrendin ? İnsan kendine sorular sormayı hep erteler. Mutlak bi atalet...Öyle güçlü, sert ve yok. Var olanlara kör olur gözlerin. Yok olanları kanın sanarsın, hep yok olanları ararız. Ellerin soğuk, narin artık kan da yok. 

 Seni gören binlerce gözüme teşekkür ederim. Çoğumuz çoğumuzu biliriz. Tatmin olmam ben bilmekle, bildiğini unutursun. İnsanlar hep karşı çıktı bana, öğrendiğimi unutamadığım için ama gözlerim görmüştü seni hem sadece suratımdakiler değil, benliğim sendi, defalarca  nefesim etmiştim, defalarca öğrenmiştim bileklerini, en çok da beni gördüğünde yeniden nefes almanı. Baksana gülümsüyorum, kalbimi hep ısıtıyorsun. Var olan en güzel yaratıksın.

 

  Tanrının en güçlü cezasına hoş geldin, var olmuşken yok olamazsın. Üzgün değilim sebeplisin, kimini kırmaya, kimini sevmeye, kimine de öğretmeye, sebeplisin. Okuyan, seni sen yapanlar sevdiklerin değildi. Otobüse bindiğinde kimi düşünüyorsan o. Emin olmak için sor kendine, uzun yolların kenarlarındaki evlerde yaşar mıydın onunla? Nefesinin tüm odalarına sahip, Freud haklı " sevildiğinden emin olunca, insan nasıl da cüretkar oluyor. " Hiçbir hayvandan böylesine korkmamıştım, hiçbirine bu kadar aşık olmamıştım. Gitmen beni memnun etti, var oluşunu seviyorum.

                                                                                           -ALAZ